Touch To CALL
HEXA GROW BAG
+982128428686

بافر کردن کوکوپیت

کوکوپیت-بافر-شده

مقدمه

اکثر مواد اولیه بستر کشت که جهت کشاورزی های هیدروپونیک مورد استفاده قرار میگیرند به خودی خود قابل استفاده نیستند و باید یک سری عملیات روی آنها انجام شود تا قابل استفاده شوند. پیت ماس یکی از این مواد اولیه است که چون ذات اسیدی دارد باید قبل از استفاده، PH آن تنظیم شود. کوکوپیت هم یکی از همین مواد است که میزان EC آن باید قبل از استفاده توسط کارشناس گیاه پزشک مورد بررسی قرار بگیرد. بسیاری از کوکوپیت های هندی و سریلانکایی (بدلیل اینکه در روند تولیدشان، آنها را در آب دریا و دریاچه ها قرار میدهند تا الیاف آن نرم شود) مقداری نمک دارند و EC آنها متفاوت است. بسته به نیاز کشاورز، میتوان این کوکوپیت ها را در استخر شست تا نمک آنها کاهش یابد اما در برخی از محصولات مانند گل رز، باید حتما کوکوپیت بافر شود.

بافر کردن کوکوپیت یک فرآیند شیمیایی است که شامل شستن ضایعات اضافی و حذف سدیم و پتاسیم و قرار گرفتن کلسیم بجای آنها می‌باشد.
نسبت بافر پیشنهادی:
1000 لیتر آب مخلوط با 4 کیلوگرم نیترات کلسیم، 5 متر مکعب کوکوپیت را بافر می کند.

چگونه کوکو پیت را بافر کنیم؟

یک روش بسیار ساده استفاده از استخر برای بافر کردن کوکوپیت می باشد. اولین قدم این است که کوکوپیت را به طور کامل در آب بخیسانید تا باز شود. پس از باز شدن، اجازه دهید در همان حالت بماند تا زمانی که کوکوپیت دیگر جذب آب نداشته باشد.
مرحله بعدی مخلوط کردن نیترات کلسیم به نسبت 4 کیلو در 1000 لیتر آب است.

نسبت بافر پیشنهادی برابر است با 200 لیتر محلول اماده شده به ازای هر متر مکعب کوکوپیت(15 قالب 5 کیلویی).
بعبارت دیگر 1000 لیتر آب مخلوط با 4 کیلوگرم نیترات کلسیم، میتواند 5 متر مکعب کوکوپیت را بافر کند.
پس از استفاده از محلول، کوکوپیت بازشده شده را به مدت دو روز بگذارید تا بافر اثر کامل خود را داشته باشد و نتایج بهینه حاصل شود.
پس از دو روز، یک بار دیگر کوکوپیت را آبکشی کنید یعنی محل شستشو را دوباره با آب پر کنید و سپس یک بار دیگر اجازه دهید خارج شود. اکنون کوکوپیت بافری خواهید داشت.

بافر کردن کوکو-کویر

کشاورزان باید از اهمیت بافر کردن کوکوپیت آگاه شوند زیرا همه گیاهان به بافر نیاز ندارند.
برای به دست آوردن کوکوپیت از پوست نارگیل، مراحل زیادی طی می‌شود. جمع آوری، خیساندن به مدت 6-12 ماه در آب دریا یا برکه، الک کردن در اندازه های فاین، مدیوم و چیپس، فشرده کردن، و بخارپز کردن. این تضمین می کند که ویژگی های شیمیایی و فیزیکی کوکو تغییر می کند تا از بهترین کیفیت برای رشد گیاهان اطمینان حاصل شود.

در ادامه چند نمونه از ویژگی های کوکوپیت را بیان میکنیم:

بیشتر مواد آلی از جمله کوکوپیت دارای بارهای منفی در سطحشان هستند که کاتیون‌ها (یون‌هایی با بار مثبت) را جذب می‌کنند. ظرفیت تبادل کاتیونی (CEC) به تعداد کل کاتیون‌هایی اطلاق می‌شود که هر چیزی می‌تواند نگه دارد یا مبادله کند. با استفاده از CEC میتوان مقدار مواد مغذی که بستر کشت میتواند در خود نگه دارد را تعیین کرد.

CEC(ظرفیت تبادل کاتیونی) کوکوکویر بین meq/100g 40-100 است. (اندازه‌گیری ظرفیت تبادل کاتیونی بر حسب meq یا میلی‌ایکیوالان است).

این بدان معنی است که کوکو می تواند مواد مغذی را به خوبی حفظ کند، اما همچنین می تواند برخی از مواد مغذی را در بافت خودش محبوس میکند که منجر به کمبود مواد مغذی در گیاه خواهد شد.

درختان نارگیل به طور طبیعی تحمل بالایی برای نمک (کلرید سدیم) دارند زیرا بیشتر مزارع در امتداد ساحل رشد می کنند. این بدان معناست که مجتمع تبادل کاتیونی کوکو به طور طبیعی از سدیم اشباع شده است. CEC کوکو به طور طبیعی حاوی مقدار زیادی پتاسیم و مقادیر کمی کلسیم و منیزیم است. این 4 کاتیون ها مهم ترین کاتیون ها هنگام بافر کردن کوکو هستند.

این یعنی کوکو نه‌تنها می‌تواند مواد مغذی را به‌خوبی نگه دارد بلکه می‌تواند برخی مواد غذایی خاص را محبوس کند که منجر می‌شود محتوای نمک یا سطح هدایت الکتریکی کوکوکویر به mS/cm 2-6 افزایش یابد که برای محیط کشت بسیار زیاد است. کوکوکویری که کیفیت بالایی دارد باید به‌طور کامل شسته شود تا هدایت الکتریکی آن به کمتر از mS/cm 1 برسد. پس از شستشوی کوکوکویر یون‌های سدیم و پتاسیم هنوز هم در آن وجود دارند که فقط با استفاده از بافرینگ حذف می‌شوند.  

تفاوت زیادی بین شستن کوکوپیت و بافر کردن کوکوپیت وجود دارد

در حقیقت ، یون های سدیم به شدت به سطح کوکوپیت متصل شده و با آب ساده نمی توان آن را از بین برد ، اما اگر به دنبال کوکوپیت کاملاً ایده آل هستید ، پیروی از دستورالعمل های بافرینگ تنها راه شستشوی کامل و پاک کردن تمام مواد نمک هستند.

این روش بسیار ساده است و به راحتی می توانید خودتان این کار را انجام دهید. بافر کردن چیزی نیست جز شستن کوکوپیت با آب مخلوط شده با پودر نیترات کلسیم. شما می توانید پودر نیترات کلسیم را از اکثر فروشگاه های کود تهیه کنید. نیترات کلسیم همچنین کلسیم و نیتروژن را به کوکوپیت اضافه می کند که هر دو ماده معدنی بسیار مفیدی برای رشد گیاه هستند.

با شستشوی کوکوکویر عناصر محلول در آب حذف می‌شوند اما بافرینگ عناصری را حذف می‌کند که به‌طور طبیعی به کمپلکس تبادل کاتیونی کوکوپیت متصل هستند.

هدف از این کار، کاهش تعداد مکان‌های CEC است که به پتاسیم و منیزیم متصل می‌شوند. پتاسیم و سدیم به ترتیب می‌توانند به 40 و 15 درصد مکان‌های CEC متصل شوند. این امر مهم است زیرا اگر 40 درصد از پتاسیم تبادلی را نگه دارد یعنی meq 40 پتاسیم در هر 100 گرم محیط وجود دارد که مولکولی با یک بار الکتریکی (مثبت) است. این یعنی در هر 100 گرم محیط کشت 1.56 گرم پتاسیم وجود دارد. برای هیدراته کردن کوکوکویر باید 15-12 لیتر آب به ازای هر 1 کیلوگرم کوکوکویر فشرده خشک استفاده شود.

کوکوپیت برای استفاده بهینه تر و بازده حداکثری بهتر است که بافر بشود اما پیت ماس و پرلیت به بافر احتیاج ندارند.

بافر برای پرورش دهندگانی که دارای سیستم آبیاری چرخشی هستند مهم است زیرا به آنها کنترل بیشتری بر میزان کلسیم دریافتی گیاهان شما می دهد و از تجمع نمک ها جلوگیری می کند.

هنگامی که کوکو کویر خود را بافر می کنید، تبادل کاتیونی را در معرض محلولی قرار می دهید که حاوی غلظت بالایی از کاتیون هایی است که ما می خواهیم در محل مورد نظر، کلسیم و منیزیم باشد. جدا کردن کاتیون هایی که قبلاً به محل ها چسبیده اند بسیار دشوار است و بنابراین یک شستن ساده کوکو شما کمک زیادی به تغییر آرایش کاتیون های نامطلوب نمی کند. شستشو فقط EC را تغییر می دهد اما ظرفیت تبادل کاتیون CEC Coco را تغییر نمی دهد.

سدیم، منیزیم و کلسیم نرخ جذب متفاوتی دارند حتی اگر غلظت‌های یکسانی در محلول داشته باشند. کلسیم و منیزیم به دلیل اینکه دو بار مثبت دارند دو برابر جذب می‌شوند در حالی که پتاسیم و سدیم یک بار مثبت دارند (Ca++، Mg++، K+، Na+). محصولات بافری که سطوح کلسیم و منیزیم بالاتری دارند سرعت بافرینگ کندتری دارند اما در عمل به ایجاد درصد سدیم و پتاسیم کمتر در تبادل کمک می‌کنند و منیزیم را به CEC عرضه می‌کنند. این اطمینان حاصل می‌کند که هر مخلوط غذایی که استفاده می‌کنید به‌طور مستقیم وارد گیاه می‌شود و نیازی به اصلاح CEC کوکو نیست. 

محبوس شدن مواد غذایی و کمبودهای گیاهی

استفاده از یک کوکوپیت که بافر نشده محیط کشت نامناسبی را برای هر گیاهی ایجاد می‌کند. کاتیون‎هایی که بار مثبت دارند مانند کلسیم و منیزیم برای کمپلکس کوکو جذابیت بیشتری دارند. بنابراین، از دسترس گیاهان خارج شده و مسئله محبوس شدن مواد غذایی رخ می‌دهد. این امر موجب می‌شود یون‌های سدیم و پتاسیم که کمتر به کمپلکس کوکو متصل می‌شوند به محلول منتقل شده و به جای کلسیم جذب گیاه ‌شوند.

کلسیم برای رشد گیاه بسیار مهم است و تقریباً در هر جنبه ای از رشد گیاه نقش دارد.
بیشتر کوکوهای موجود در بازار این روزها شسته می شوند، اما ممکن است دارای مواد مغذی بافر نباشند، بنابراین لطفاً مطمئن شوید که دقیقاً چه چیزی می خرید.